Με τη συγκομιδή της ελιάς να τελειώνει σταδιακά, αρχίζει τώρα η πιο καθοριστική εργασία για την επόμενη χρονιά: το κλάδεμα. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, το κλάδεμα δεν είναι απλώς κόψιμο κλαδιών, αλλά τεχνική που καθορίζει την παραγωγικότητα, τη μακροζωία και την κερδοφορία του ελαιώνα.
Αυτές είναι οι 6 βασικές συστάσεις για να αποφύγετε λάθη που κοστίζουν:
Το δέντρο δεν πρέπει μόνο να δώσει καρπό φέτος, αλλά και να είναι έτοιμο για του χρόνου. Η ελιά καρποφορεί σε βλαστούς του προηγούμενου έτους. Ένα λάθος κλάδεμα μπορεί να διαταράξει αυτήν την ισορροπία και να οδηγήσει σε έντονη παρενιαυτοφορία (το φαινόμενο της “βεντέμας” και της ακαρπίας εναλλάξ).
Στους νεαρούς ελαιώνες, στόχος είναι η γρήγορη είσοδος στην παραγωγή. Αυτό το πετυχαίνουμε αποφεύγοντας τα αυστηρά κλαδέματα. Προτιμούμε ήπιες και συχνές παρεμβάσεις (κυρίως στο κλάδεμα διαμόρφωσης), ώστε να μη διαταράξουμε την ισορροπία φυλλώματος-ρίζας και να μη φρενάρουμε την ανάπτυξη του δέντρου.
Όταν ένας βραχίονας (κλαδί) δείχνει σημάδια γήρανσης (πολύ ξύλο, λίγη βλάστηση, χαμηλή παραγωγή), πρέπει να ανανεωθεί. Την ανανέωση αυτή όμως πρέπει να την κάνουμε προοδευτικά και όχι απότομα. Ένα υπερβολικά αυστηρό κλάδεμα ανανέωσης θα μειώσει δραματικά τη σοδειά και θα εξασθενήσει το δέντρο.
Για να κρατήσουμε το δέντρο νέο, πρέπει να διατηρούμε υγιείς κορμούς και ενεργό ριζικό σύστημα. Τα πολύ αυστηρά και επαναλαμβανόμενα κλαδέματα (“κρεουργήματα”) μειώνουν τη διάρκεια ζωής του ελαιώνα, καθώς το δέντρο ξοδεύει πολύτιμη ενέργεια για να επουλώσει τις πληγές αντί να θρέψει τις ρίζες του.
Το σχήμα και ο όγκος της κόμης (φυλλώματος) πρέπει να είναι ανάλογα με το νερό που έχουμε στη διάθεσή μας. Σε ξηρικούς ελαιώνες ή χρονιές ξηρασίας, πρέπει να προσαρμόζουμε το κλάδεμα, ώστε το δέντρο να μπορεί να συντηρεί το φύλλωμά του με το διαθέσιμο νερό.
Το κλάδεμα πρέπει να είναι αποτελεσματικό αλλά και οικονομικά βιώσιμο. Μην ξεχνάτε ότι αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα έξοδα της καλλιέργειας. Στόχος είναι η μέγιστη παραγωγή με το μικρότερο δυνατό κόστος εργατικών.
Πηγές:
