Ο Βασίλης Έξαρχος Γεωπόνος Α.Π.Θ., υποψήφιος Διδάκτωρ Εδαφολογίας, μας ενημερώνει για το θρεπτικό μακροστοιχείο που το ακτινίδιο έχει ανάγκη σε μεγαλύτερη ποσότητα από όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία, και το οποίο ακούει στο όνομα μονοσθενές κατιόν του Καλίου, με χημικό τύπο K+.
Το Κάλιο μέσα στα κύτταρα του ακτινιδίου, ενεργοποιεί περισσότερα από 80 ένζυμα, υπεύθυνα για βασικές διεργασίες, όπως φωτοσύνθεση, διαπνοή, αποικοδόμηση σακχάρων, σύνθεση αμύλου κ.ά.. Το Κάλιο έχει σχέση με την υγεία του φυτού του ακτινίδιου, την προσαρμογή του σε όλα τα προβλήματα και, κατά συνέπεια, την ποιότητα των καρπών του. Η περιεκτικότητα σε Κάλιο (επί ξηρού βάρους) των υγειών φύλλων του ακτινίδιου, κυμαίνεται σε 1%-4%, κάτι που φαίνεται με τη φυλλοδιαγνωστική ανάλυση.
Το Κάλιο, εκτός των προαναφερθέντων, έχει άμεση σχέση με την υγεία των φυτών και την ποιότητα των καρπών του ακτινιδίου. Συγκεκριμένα, είναι απαραίτητο για το σχηματισμό λιγνίνης και κυτταρίνης, απαραίτητων δομικών στοιχείων για «ισχυρά» κυτταρικά τοιχώματα των κυττάρων του ακτινιδίου. Αυτό το ερμηνεύουμε ως μια πολύ καλή άμυνα του φυτού στις προσβολές από έντομα, μύκητες, βακτήρια, ιούς, αλλά και στις αβιοτικές καταπονήσεις (στρες), που προκαλούν οι συνθήκες έλλειψης νερού, έντονης ακτινοβολίας, παγετού, τοξικότητας κ.α.
Η συμπτωματολογία έλλειψης Καλίου στα ακτινίδια, είναι οι «περιφερειακές» ξηράνσεις των παλιών φύλλων της βάσης του κλαδιού της ακτινιδιάς, ενώ τα πάνω νέα φύλλα είναι φυσιολογικά, καθώς το Κάλιο είναι ένα πολύ ευκίνητο στοιχείο. Τα ίδια συμπτώματα με την έλλειψη Καλίου, δηλαδή περιφερειακά «καψίματα» των φύλλων, έχει και η έλλειψη νερού, όπως και η αλατότητα στο έδαφος, με τη διαφορά ότι το σύμπτωμα είναι «καθολικό», όχι μόνο στα φύλλα της βάσης του κλαδιού, που συμβαίνει στην περίπτωση της έλλειψης του Καλίου.
Σχεδόν όλα τα εδάφη περιέχουν υψηλές ποσότητες Καλίου έως και 2% δηλαδή 20.000 ppm, με τη διαφορά όμως ότι ένα πολύ μικρό ποσοστό είναι διαθέσιμο στο φυτό, συνήθως 100-300 ppm!
Οι εφαρμογές Καλίου στο ακτινίδιο γίνονται σε όλη τη βλαστική περίοδο, με αποκορύφωμα τον Ιούλιο. Πιο συγκεκριμένα, μετά τις 10 Ιουλίου, όταν τελειώνει η απορρόφηση του Ασβεστίου από τον καρπό της ακτινιδιάς.
Μπορούμε να συνδυάσουμε και τις τρεις μορφές λιπασμάτων και να τις εντάξουμε σε πρόγραμμα λίπανσης έως το τέλος Ιουλίου (το αργότερο έως αρχές Αυγούστου).
Εδώ πρέπει να αναφέρουμε, ότι το Χλωριούχο Κάλιο έχει το πλεονέκτημα εκτός του Καλίου και του παράλληλου εμπλουτισμού με Χλώριο στοιχείου, ως γνωστό απαραίτητο και αυτό για το ακτινίδιο, σύμφωνα με νέες μελέτες από τη Νέα Ζηλανδία.
Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε για το Χλωριούχο Κάλιο, είναι ότι ως λίπασμα, έχει μεγαλύτερο δείκτη «Αλατότητας» σε σχέση με τα άλλα δύο, οπότε πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί σε κτήματα με ιστορικό μετρίων ή υψηλών ποσοστών περιεκτικότητας σε άλατα στο έδαφος.
Πηγές:
