
Γιατί είναι υψίστης σημασίας για τη μελλοντική υγεία του κτήματος ακτινιδιάς, η σωστή μετασυλλεκτική φυτοπροστασία, ενημερώνει ο γεωπόνος Βασίλης Έξαρχος την περίοδο αυτή, ακριβώς μετά τη συγκομιδή.
Συγκεκριμένα, παραθέτει τις εξής εφαρμογές:
Με το πέρας της συγκομιδής πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα με μία γενική απολύμανση του κτήματος, ψεκάζοντας με ένα χαλκούχο σκεύασμα, για την αντιμετώπιση μυκήτων και βακτηρίων που πιθανώς να εισήλθαν στο κτήμα μας από τους εργάτες συγκομιδής, τις κλούβες, τα φορτηγά, τα τρακτέρ κ.α.
Στη συνέχεια το ενδιαφέρον εστιάζεται κυρίως σε κτήματα Ακτινιδίων με ιστορικό προσβολής από μύκητες εδάφους, όπως Φυτόφθορα, Αρμιλλάρια, Ριζοκτόνια, Πύθιο, Φουζάριο κ.ά. Έτσι επιβάλλεται στην περίπτωση αυτή ο ψεκασμός με εγκεκριμένο για το ακτινίδιο Διασυστηματικό Μυκητοκτόνο. Η εφαρμογή αυτή βέβαια μπορεί να γίνει και σε κτήματα που δεν έχουν εμφανή προβλήματα για προληπτικούς λόγους, σε μικρότερες όμως δοσολογίες. Παράλληλα, για την αντιμετώπιση των μυκήτων αυτών, μπορούμε να εφαρμόσουμε συγχρόνως και το μείγμα της Διττανθρακικής Αμμωνίας με Θειικό Χαλκό, το οποίο έχει ως πλεονέκτημα ότι είναι ένα ήπιο Απολυμαντικό με οικονομική τιμή και εύκολη εφαρμογή με το σύστημα άρδευσης (ριζοπότισμα).
Ακόμη, σε κτήματα με ιστορικό προσβολής από μύκητες Αλτερνάριας και Βοτρύτη, που δεν μπόρεσαν για τεχνικούς λόγους (διότι το ψεκαστικό μηχάνημα θα χτυπούσε και θα έκανε ζημιά στους καρπούς των φυτών των ακτινιδίων), να κάνουν χρήση μυκητοκτόνου πριν τη συγκομιδή, επιβάλλεται να το εφαρμόσουν ακόμη και τώρα. Ο λόγος είναι ότι ο ψεκασμός αυτός μπορεί να μειώσει τα μολύσματα των παθογόνων που διαχειμάζουν την περίοδο αυτή και μετά, μέσα στο κτήμα. Με τον τρόπο αυτό μειώνουμε τη διασπορά και κατά συνέπεια το μέγεθος του προβλήματος που θα αντιμετωπίσουμε με τα παθογόνα αυτά, την επερχόμενη καλλιεργητή περίοδο.
Τα τελευταία χρόνια που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταργήσει πολλές δραστικές ουσίες (φυτοφάρμακα) ενώ σε άλλες έχει αφαιρέσει την έγκριση για το ακτινίδιο… δεν πρέπει να ξεχνάμε και την παράλληλη εφαρμογή βιολογικών σκευασμάτων με χρήση ωφέλιμων μικροοργανισμών.
Με το πέσιμο των φύλλων (συνήθως Δεκέμβριο) επαναληπτικό ψεκασμό με χαλκούχο σκεύασμα (το ίδιο με την 1η εφαρμογή).
Τέλος, απαραίτητο είναι να βελτιώνουμε τη στράγγιση του κτήματος με διάφορες καλλιεργητικές εργασίες (π.χ. Ρίπερ), βοηθώντας έμμεσα στην αντιμετώπιση των εδαφογενών μυκήτων, οι οποίοι ως γνωστόν ευνοούνται από την πολλή υγρασία.
Πηγές:




