Σε κατάσταση υψηλής εγρήγορσης καλούνται οι ελαιοπαραγωγοί, καθώς ο συνδυασμός της υψηλής ατμοσφαιρικής υγρασίας, των βροχοπτώσεων και των θερμοκρασιών της εποχής, ευνοεί την εκρηκτική ανάπτυξη των κυριότερων μυκητολογικών ασθενειών.
Το Κυκλοκόνιο, το Γλοιοσπόριο και η Κερκόσπορα καιροφυλακτούν και, χωρίς άμεση αντιμετώπιση, απειλούν τόσο την ποιότητα του ελαιόλαδου, όσο και το φυτικό κεφάλαιο για την επόμενη χρονιά.
Ακολουθεί αναλυτικός οδηγός για το πώς να αναγνωρίσετε τα συμπτώματα και ποιες καλλιεργητικές φροντίδες είναι αναγκαίες τώρα.
Η συχνότερη ασθένεια, ιδιαίτερα σε υγρές περιοχές.
Συμπτώματα:
Η επάνω επιφάνεια των φύλλων εμφανίζει χαρακτηριστικές κυκλικές κηλίδες που μοιάζουν με «μάτι παγωνιού» (καστανές με κίτρινο ή πράσινο περιθώριο).
Ζημιά:
Προκαλεί σοβαρή φυλλόπτωση, αποδυναμώνοντας το δέντρο. Αν η προσβολή είναι έντονη, επηρεάζει άμεσα την παραγωγή της επόμενης χρονιάς.
Ευνοϊκές Συνθήκες:
Θερμοκρασίες 10-20°C και υψηλή υγρασία.
Συχνά συνυπάρχει με το Κυκλοκόνιο και η ζημιά της υποτιμάται.
Συμπτώματα:
Εμφανίζεται κυρίως στην κάτω επιφάνεια των φύλλων ως γκρίζος μεταχρωματισμός (σαν μούχλα), ενώ στην επάνω επιφάνεια μοιάζει με κίτρινες κηλίδες. Προσβάλλει και τους καρπούς.
Ζημιά:
Όπως και το κυκλοκόνιο, προκαλεί πρόωρη φυλλόπτωση και εξασθένιση των δέντρων.
Η πιο επικίνδυνη ασθένεια για την ποιότητα του λαδιού, γνωστή και ως ανθράκωση (ή «παστέλα»).
Συμπτώματα:
Εμφανίζεται στους ώριμους καρπούς ως καστανές βυθισμένες κηλίδες, που εξαπλώνονται και οδηγούν σε σήψη (μούμιασμα).
Η Ζημιά:
Καταστρέφει τον καρπό και αλλοιώνει δραματικά το ελαιόλαδο, το οποίο αποκτά υψηλή οξύτητα και κοκκινωπό χρώμα, καθιστώντας το συχνά ακατάλληλο για βρώση.
Για την προστασία του ελαιώνα, οι ειδικοί συνιστούν ένα συνδυασμό καλλιεργητικών τεχνικών και χημικής καταπολέμησης:
Α. Καλλιεργητικά μέτρα
Κλάδεμα:
Το σωστό κλάδεμα είναι το παν. Πρέπει να εξασφαλίζουμε καλό αερισμό και φωτισμό στο εσωτερικό της κόμης, για τη μείωση της υγρασίας, που είναι ο σύμμαχος των μυκήτων.
Αποστράγγιση:
Φροντίζουμε να μη λιμνάζουν νερά στο χωράφι.
Ζιζανιοκτονία:
Καταστροφή των χόρτων που κρατούν υγρασία κάτω από τα δέντρα.
Β. Χημική καταπολέμηση
Προληπτικοί Ψεκασμοί:
Συνιστάται η χρήση χαλκούχων σκευασμάτων (π.χ. βορδιγάλειος πολτός, οξυχλωριούχος χαλκός, υδροξείδιο του χαλκού). Ο χαλκός θωρακίζει τα φύλλα και τους καρπούς έναντι των μολύνσεων.
Θεραπευτικοί Ψεκασμοί:
Σε περιπτώσεις έντονης προσβολής (ειδικά για το Γλοιοσπόριο), μπορεί να χρειάζεται χρήση διασυστηματικών μυκητοκτόνων (π.χ. στρομπιλουρίνες), πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες των γεωπόνων.
Συγχρονισμός:
Οι ψεκασμοί πρέπει να γίνονται πριν από τις βροχές ή αμέσως μετά, όταν τα φύλλα στεγνώσουν.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τηρείτε αυστηρά τους χρόνους αναμονής (PHI) από τον τελευταίο ψεκασμό μέχρι τη συγκομιδή, για να μην υπάρχουν υπολείμματα στο λάδι.
Πηγές:
