Μετά από μια παρατεταμένη ξηρασία, οι πρώτες φθινοπωρινές βροχές φέρνουν στο προσκήνιο το γλοιοσπόριο της ελιάς (Colletotrichum), μια ασθένεια που μπορεί να «χτυπήσει» ξαφνικά με το συνδυασμό υγρασίας και ήπιας θερμοκρασίας. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την απώλεια καρπού, αλλά και την υποβάθμιση της ποιότητας: αυξημένη οξύτητα, χαμηλότερες πολυφαινόλες και αλλοιωμένα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά που ρίχνουν το ελαιόλαδο από την κατηγορία του «εξαιρετικού παρθένου».
Οι προσβεβλημένοι καρποί μαυρίζουν, συρρικνώνονται και συχνά «μουμιοποιούνται» πάνω στο δέντρο. Σε περιόδους συνεχόμενων βροχών η καρπόπτωση μπορεί να εκτοξευθεί, αφήνοντας πίσω σημαντικές απώλειες. Ευπαθείς θεωρούμε και τις ποικιλίες Καλαμών και Κορωνέικη, ιδίως σε ελαιώνες με πυκνή κόμη και ανεπαρκή αερισμό.
Ο μύκητας «ξυπνά» με σχετική υγρασία πάνω από 90% και θερμοκρασίες 18-25°C, συνθήκες που συναντάμε συχνά από τα τέλη Σεπτεμβρίου και μετά. Όσο ο καρπός ωριμάζει και «γλυκαίνει», τόσο ευνοείται η εξάπλωση.
Η εικόνα μέχρι τώρα δεν είναι ανησυχητική, όμως το «παράθυρο» κινδύνου ανοίγει όσο προχωρούν οι βροχές. Έγκαιρη παρακολούθηση και στοχευμένες κινήσεις αυτές τις εβδομάδες μπορούν να γλιτώσουν παραγωγή και ποιότητα από ένα κόστος που (αν αφεθεί) γίνεται δυσανάλογο.
