Σημαντική μείωση καταγράφει η φετινή παραγωγή δημητριακών στην Ευρώπη, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες, η εκτενής ξηρασία και ο περιορισμός των καλλιεργούμενων εκτάσεων, επηρεάζουν τις αποδόσεις. Την ίδια στιγμή, οι δυσκολίες στις μεταφορές σιτηρών από τη Μαύρη Θάλασσα αλλάζουν τις ισορροπίες στο διεθνές εμπόριο, δημιουργώντας νέα δεδομένα για παραγωγούς και εξαγωγικές επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της ευρωπαϊκής οργάνωσης εμπορίου σιτηρών COCERAL, η συνολική παραγωγή δημητριακών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο αναμένει περιορισμό στους 279 εκατ. τόνους, έναντι των 307,4 εκατ. τόνων που είχε φτάσει το 2025. Πρόκειται για μείωση που ξεπερνά το 9%, με τις μεγαλύτερες πιέσεις να αφορούν το καλαμπόκι και το σιτάρι.
Ειδικότερα, η παραγωγή σιταριού, εξαιρουμένου του σκληρού, υπολογίζεται στους 137,5 εκατ. τόνους, από τους 148,7 εκατ. της προηγούμενης χρονιάς. Ακόμη δυσκολότερη είναι η εικόνα στο καλαμπόκι, όπου η ευρωπαϊκή παραγωγή προβλέπει υποχώρηση στους 48,6 εκατ. τόνους, έναντι 56,5 εκατ. του 2025.
Ιδιαίτερα μεγάλες είναι οι απώλειες στη Γαλλία, όπου η παραγωγή καλαμποκιού εκτιμάται χαμηλότερη κατά περίπου 45%, ενώ σημαντική υποχώρηση καταγράφει και η Ουγγαρία. Αρνητικές είναι οι προβλέψεις και για την Ελλάδα. Η COCERAL εκτιμά ότι η εγχώρια παραγωγή σκληρού σιταριού θα υποχωρήσει κατά 23,6% και του μαλακού κατά 31% σε σχέση με πέρυσι. Μείωση 13,3% προβλέπει και το κριθάρι, ενώ το καλαμπόκι αποτελεί εξαίρεση, με αναμενόμενη αύξηση 3,5%.
Παράλληλα, σημαντικές αλλαγές σημειώνουν οι διεθνείς εμπορικές διαδρομές. Οι δυσκολίες στις εξαγωγές μέσω της Μαύρης Θάλασσας περιορίζουν τις διαθέσιμες ποσότητες ρωσικού και ουκρανικού σιταριού, με αποτέλεσμα μεγάλες εισαγωγικές χώρες να αναζητούν εναλλακτικούς προμηθευτές. Η Αίγυπτος στρέφει εκ νέου το ενδιαφέρον της προς τη Γαλλία, τη Ρουμανία και άλλες ευρωπαϊκές αγορές, ενώ η Ρωσία εξετάζει τη μεταφορά σιτηρών μέσω διαφορετικών λιμανιών, με σημαντικά υψηλότερο κόστος μεταφοράς.
Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν ένα σύνθετο περιβάλλον για την αγορά δημητριακών. Παρότι η μείωση της ευρωπαϊκής παραγωγής θα μπορούσε να ενισχύσει τις τιμές, η πορεία τους θα εξαρτηθεί από την παγκόσμια προσφορά, τη ζήτηση και το κόστος των μεταφορών. Για τους Έλληνες σιτοπαραγωγούς, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πλέον στην εξέλιξη των διεθνών τιμών και στις προοπτικές της νέας καλλιεργητικής περιόδου, καθώς το υψηλό κόστος παραγωγής εξακολουθεί να περιορίζει τα περιθώρια κερδοφορίας.
Πηγή:
Έλληνας Αγρότης
