Αρχίζει από 1 Μαρτίου 2027 η εφαρμογή των νέων ορίων για τους υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων (MOH) στο ελαιόλαδο, σύμφωνα με όσα αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η απόφαση ορίζει το αρχικό όριο για τα ελαιόλαδα σε 4,0 mg/kg από το Μάρτιο του 2027, και το μειώνει σε 2,0 mg/kg από 1 Ιανουαρίου 2028. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με την ψηφοφορία της περασμένης Τετάρτης 13 Μαΐου στις Βρυξέλλες, τα νέα όρια και οι ημερομηνίες εφαρμογής τους που όρισε η Κομισιόν είναι τα εξής:
Για τα ελαιόλαδα:
4,0 mg/kg από 01/03/2027
2,0 mg/kg από 01/01/2028
Για τα πυρηνέλαια:
10,0 mg/kg από 01/03/2028
5,0 mg/kg από 01/01/2029
2,0 mg/kg από 01/01/2030
Ο νέος κανονισμός επίσης προβλέπει την εξαίρεση των λαμπάντε ελαιόλαδων και των ακατέργαστων πυρηνέλαιων από την εφαρμογή των νέων ορίων.
Με αβεβαιότητα τελείωσε η ελαιοκομική περίοδος 2025-2026 στην Ελλάδα, καθώς η παραγωγή δεν ξεπέρασε τους 200.000 τόνους, ενώ οι τιμές παραγωγού παραμένουν αισθητά χαμηλότερες σε σχέση με πέρυσι.
Ο ΣΕΒΙΤΕΛ, σε πρόσφατη ανακοίνωσή του, επισημαίνει:
«Από εδώ και στο εξής ξεκινά μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδος προσαρμογής, κατά την οποία ολόκληρη η αλυσίδα παραγωγής και διακίνησης του ελαιόλαδου θα πρέπει να εναρμονιστεί με τα νέα όρια και τις απαιτήσεις του Κανονισμού. Παράλληλα, κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη και συστηματική ενημέρωση όλων των εμπλεκόμενων μερών (παραγωγών, ελαιοτριβείων, τυποποιητών και εξαγωγέων) ώστε να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των νέων δεδομένων χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα στην παραγωγή και στην εμπορία του ελληνικού ελαιόλαδου».
Εν αναμονή της επίσημης δημοσίευσης του Κανονισμού, ο ΣΕΒΙΤΕΛ σημειώνει:
«Έχουμε ήδη εισηγηθεί προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων τη δημιουργία μιας Εθνικής Επιτροπής για τους υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων, με τη συμμετοχή τόσο των αρμόδιων κρατικών αρχών όσο και εξειδικευμένων επιστημονικών φορέων. Στόχος της Επιτροπής θα είναι η επιστημονική ερμηνεία του νέου κανονιστικού πλαισίου, η υποστήριξη της ορθής εφαρμογής του, η καταγραφή πιθανών προβλημάτων που θα προκύπτουν στην πράξη, καθώς και η συνεχής ενημέρωση και καθοδήγηση των παραγωγών αναφορικά με τις βέλτιστες καλλιεργητικές και μεταποιητικές πρακτικές».
