Η ακραία ζέστη και η εκτενής ξηρασία που πλήττουν φέτος μεγάλο μέρος της Ευρώπης, επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για το μέλλον της γεωργίας και την ανάγκη προσαρμογής της στις συνθήκες της κλιματικής αλλαγής. Από τη Βρετανία έως τη Μεσόγειο, οι αγρότες αντιμετωπίζουν χαμηλότερες αποδόσεις, προβλήματα στην ανάπτυξη των βοσκοτόπων και υψηλότερες ανάγκες σε νερό και ζωοτροφές. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι πρακτικές της αναγεννητικής γεωργίας κερδίζουν έδαφος, καθώς μέθοδοι που ενισχύουν την υγεία του εδάφους, τη συγκράτηση του νερού και τη βιοποικιλότητα, μοιάζουν να προσφέρουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στις εκμεταλλεύσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εκμετάλλευση του Βρετανού κτηνοτρόφου, Σαμ Σκουίερ, στη νοτιοανατολική Αγγλία. Ενώ τα γειτονικά χωράφια έχουν ξεραθεί και αρκετοί παραγωγοί αναγκάζονται να χρησιμοποιούν χειμερινές ζωοτροφές, τα βοσκοτόπια του παραμένουν πράσινα, παρά την απουσία βροχοπτώσεων για περίπου 2 μήνες. Η εκμετάλλευση βασίζεται σε ένα μείγμα αγρωστωδών, φυτών με βαθύ ριζικό σύστημα και ψυχανθών, γνωστό ως φυτική λειμώνια καλλιέργεια. Τα ψυχανθή δεσμεύουν άζωτο στο έδαφος, περιορίζοντας την ανάγκη για συνθετικά λιπάσματα, ενώ τα βαθύρριζα φυτά συμβάλλουν στη βελτίωση της δομής του εδάφους και στη συγκράτηση του νερού. Παράλληλα, η ελεγχόμενη βόσκηση των ζώων συμβάλλει στη δημιουργία προστατευτικού στρώματος πάνω από το έδαφος, ενώ η κοπριά επιστρέφει θρεπτικά στοιχεία στο χωράφι. Ο Σκουίερ υποστηρίζει ότι μετά τη μετάβαση σε πρακτικές αναγεννητικής γεωργίας, η ικανότητα του εδάφους να συγκρατεί νερό είχε σημαντική αύξηση, ενώ ο αριθμός των γαιοσκωλήκων πολλαπλασιάστηκε.
Οι οικονομικές επιπτώσεις είναι ήδη σημαντικές. Στη Βρετανία, η ξηρασία έχει επηρεάσει την παραγωγή σιτηρών, ενώ προβλήματα καταγράφουν επίσης η κτηνοτροφία, τα γαλακτοκομικά, τα φρούτα και τα λαχανικά. Αντίστοιχες συνθήκες επικρατούν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Οι απώλειες των παραγωγών στην ΕΕ και τη Βρετανία από τις ζημιές που προκάλεσε ο καύσωνας του Ιουνίου του 2026, εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσουν τα 2,3 δισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή, το κόστος ενέργειας και λιπασμάτων επιβαρύνει περαιτέρω τους αγροτικούς προϋπολογισμούς.
Η εξέλιξη αυτή έχει οδηγήσει τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, επιχειρήσεις ύδρευσης και μεγάλες βιομηχανίες τροφίμων να επενδύουν στη μετάβαση των παραγωγών σε ανθεκτικότερες πρακτικές. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, ανοίγουν χρηματοδοτικά εργαλεία που παρέχουν στους αγρότες οικονομική ενίσχυση για τη βελτίωση της υγείας του εδάφους, ενώ ασφαλιστικές εταιρείες εξετάζουν τη σύνδεση των βιώσιμων πρακτικών με χαμηλότερα ασφάλιστρα ή υψηλότερες αποζημιώσεις σε περίπτωση κλιματικών καταστροφών.
Παράλληλα, μεγάλες επιχειρήσεις τροφίμων ενισχύουν προγράμματα αναγεννητικής γεωργίας, καθώς η προστασία της παραγωγής αποτελεί πλέον και ζήτημα ασφάλειας των εφοδιαστικών αλυσίδων. Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αλλά και η οικονομική βιωσιμότητα της ίδιας της γεωργικής εκμετάλλευσης. Όπως δείχνουν τα παραδείγματα από τη Βρετανία, ένα υγιές και πλούσιο σε οργανική ουσία έδαφος μπορεί να λειτουργήσει ως φυσική ασπίδα απέναντι στην ξηρασία, διατηρώντας την παραγωγικότητα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Πηγή:
Ύπαιθρος Χώρα
