Διαφορετικές τάσεις καταγράφουν οι διεθνείς αγορές αγροτικών προϊόντων και εφοδίων, καθώς η σημαντική άνοδος των τιμών των σιτηρών και των ελαιούχων σπόρων, δεν φέρνει και αντίστοιχη αύξηση ζήτησης για αγροχημικά. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πιέσεις στις επιχειρήσεις φυτοπροστασίας, οι οποίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν υποτονική εμπορική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με ανάλυση της επενδυτικής τράπεζας Jefferies, κατά το τρίμηνο Ιουλίου-Σεπτεμβρίου 2026, η τιμή του σιταριού ανέβηκε κατά 30% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Αύξηση 22% κατέγραψε η σόγια και 19% το καλαμπόκι, με τις ανατιμήσεις να έχουν σχέση κυρίως με τα προβλήματα στις εφοδιαστικές αλυσίδες της Μαύρης Θάλασσας και τις επιπτώσεις των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή. Παρά την ανοδική πορεία των τιμών, η αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων δεν εμφανίζει ανάλογα σημάδια ανάκαμψης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Κίνας, όπου οι εξαγωγές αγροχημικών έπεσαν κατά 15% σε ετήσια βάση, έπειτα από περίπου δυόμισι χρόνια συνεχούς ισχυρής ανάπτυξης. Η εν λόγω μεταβολή, σύμφωνα με τη Jefferies, αντανακλά τη χαμηλή διεθνή ζήτηση για προϊόντα φυτοπροστασίας, παρά τις υψηλότερες τιμές που καταγράφουν βασικές καλλιέργειες.

Αντίστοιχα, μικρές ήταν οι μεταβολές στις τιμές σημαντικών γεωργικών εφοδίων. Η γλυφοσάτη κατέγραψε αύξηση 5% σε σχέση με πέρυσι, ενώ η τιμή του φωσφορικού διαμμωνίου (DAP) ανέβηκε κατά 3%. Στον αντίποδα, η ουρία σημείωσε μείωση 2%, ακολουθώντας διαφορετική πορεία από εκείνη των κυριότερων αγροτικών προϊόντων. Στη διατήρηση της χαμηλής ζήτησης για αγροχημικά, συνέβαλαν και οι καιρικές συνθήκες σε σημαντικές παραγωγικές περιοχές. Η ασθενής περίοδος μουσώνων στην Ινδία, σε συνδυασμό με τα κύματα υψηλών θερμοκρασιών σε άλλες αγορές, περιόρισε τις ανάγκες για φυτοπροστατευτικά προϊόντα, επηρεάζοντας την εμπορική δραστηριότητα του κλάδου.

Οι συνθήκες αυτές αναμένουν να επηρεάσουν και τις οικονομικές επιδόσεις μεγάλων επιχειρήσεων αγροχημικών, καθώς τα στοιχεία δείχνουν πως οι υψηλότερες τιμές των αγροτικών προϊόντων δεν συνεπάγονται απαραίτητα αύξηση της κατανάλωσης γεωργικών εφοδίων. Αντίθετα, η χαμηλότερη ζήτηση για αγροχημικά και οι διαφοροποιήσεις στις τιμές των εισροών, διαμορφώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι επιχειρήσεις φυτοπροστασίας συνεχίζουν να δέχονται πιέσεις, παρά την άνοδο των διεθνών τιμών σε βασικές αγροτικές καλλιέργειες.