Στις μόνιμες καλλιέργειες, τα εισοδήματα ανά εργασία σε Ελλάδα και Πορτογαλία παραμένουν κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ-27, συγκρίσιμα με πολλά κράτη που έγιναν μέλη μετά το 2004. Αντίθετα, παλαιά κράτη-μέλη όπως το Βέλγιο, η Δανία και η Γερμανία, καταγράφουν υψηλότερα εισοδήματα. Στον τομέα της γαλακτοπαραγωγής, η Δανία εμφανίζει τα υψηλότερα εισοδήματα, ακολουθούμενη από την Ισπανία, το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο, ενώ κανένα κράτος που έγινε μέλος μετά το 2004 δεν ξεπερνά το μέσο όρο της ΕΕ-27.
Τα τελευταία χρόνια, τα εισοδήματα των αγροτών στην ΕΕ έχουν γίνει πιο ευμετάβλητα, κυρίως λόγω των διακυμάνσεων των τιμών, του πληθωρισμού και του υψηλότερου κόστους παραγωγής. Η περίοδος 2020–2023 σημείωσε έντονες αυξήσεις σε ενέργεια, λιπάσματα, ζωοτροφές και εργασία, με αφετηρία τις επιπτώσεις της πανδημίας και τον πόλεμο στην Ουκρανία, μειώνοντας τα περιθώρια κέρδους των εκμεταλλεύσεων.
Σύμφωνα με τη μελέτη της Επιτροπής Γεωργίας (AGRI), τις μεγαλύτερες απώλειες εισοδήματος τις εμφανίζουν οι εκμεταλλεύσεις γάλακτος, αροτραίων, αμπελοκαλλιεργειών και μικτές εκμεταλλεύσεις, ενώ οι εκμεταλλεύσεις σιτηρών σημειώνουν μικρότερη μείωση. Η ανισότητα παραμένει έντονη, με το 20% των εκμεταλλεύσεων να συγκεντρώνει περίπου το 60% του συνολικού εισοδήματος.
Το 63,8% των εκμεταλλεύσεων είναι μικρότερο από 5 στρέμματα, με ιδιαίτερα υψηλή συγκέντρωση στη Ρουμανία, τη Μάλτα, την Κύπρο και την Ελλάδα. Η στήριξη μέσω της ΚΑΠ, κυρίως οι άμεσες ενισχύσεις και τα μέτρα εισοδήματος, παραμένει κρίσιμη, καλύπτοντας πάνω από 30% του εισοδήματος, ενώ η στόχευση των μέτρων βελτιώνεται με έμφαση σε νέους αγρότες, μικρές εκμεταλλεύσεις και μειονεκτικές περιοχές.
Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για ταχύτερη και αποτελεσματικότερη παρακολούθηση των εισοδημάτων, ώστε οι πολιτικές να αντιδρούν άμεσα σε αρνητικές εξελίξεις και να διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα της γεωργίας στην ΕΕ.
