Στοχεύουν στη μείωση των μολυσμάτων και στην προληπτική προστασία των τομών του κλαδέματος, από τους μύκητες που προκαλούν ασθένειες του ξύλου.

• Χρήση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού.
  Το πολλαπλασιαστικό υλικό πρέπει να είναι πιστοποιημένο και ελεύθερο από παθογόνα, καθώς η μόλυνση μπορεί να φωλιάσει από τα πρώτα στάδια ανάπτυξης του φυτού.
• Διπλό κλάδεμα (το 1ο μέσα στο χειμώνα και το 2ο αρχές της άνοιξης).
  Κατά το προκλάδεμα του χειμώνα αφαιρούμε μέρος των κληματίδων, χωρίς να κάνουμε την τελική τομή, ενώ ταυτόχρονα λύνουμε και απομακρύνουμε τα αφαιρούμενα τμήματα από τα σύρματα. Το δεύτερο και τελικό κλάδεμα, που ακολουθεί στα τέλη του χειμώνα ή αρχές της άνοιξης, είναι ευκολότερο και ταχύτερο. Το διπλό κλάδεμα συνιστάται σε αμπελώνες όπου εφαρμόζουμε το βραχύ κλάδεμα και ιδιαίτερα στις εκμεταλλεύσεις μεγάλης έκτασης.
• Όψιμο κλάδεμα και με ξερό καιρό (τέλος χειμώνα – αρχές άνοιξης).
  Αποτελεί ένα από τα αποτελεσματικότερα προληπτικά μέτρα. Το τελικό κλάδεμα, είτε μονό είτε διπλό, είναι προτιμότερο να το πραγματοποιούμε αργά, από τα τέλη του χειμώνα.

Την περίοδο αυτή:

• Η επούλωση των τομών είναι ταχύτερη λόγω υψηλότερων θερμοκρασιών.
• Τα αερομεταφερόμενα μολύσματα σταδιακά μειώνονται.
• Οι πιθανότητες μόλυνσης είναι μικρότερες λόγω μείωσης των βροχοπτώσεων και της σχετικής υγρασίας.
• Η δακρύρροια εμποδίζει την εγκατάσταση των μυκήτων στις τομές.
• Δημιουργία «τακουνιού» κατά το κλάδεμα. Η φυσιολογική αντίδραση του αμπελιού μετά από κλαδοτομή, είναι ο σχηματισμός κώνου ξήρανσης. Ανάλογα με το μέγεθος και το σημείο της τομής, ο κώνος αυτός μπορεί να καταστρέψει τα αγγεία μεταφοράς νερού και θρεπτικών στοιχείων και να συμβάλει στην εμφάνιση της ίσκας. Για το λόγο αυτό, αποφεύγουμε τις σύρριζες τομές.
• Αντίθετα, πρέπει να αφήνουμε «τακούνι», το οποίο αφαιρούμε τον επόμενο χειμώνα. Το μήκος του «τακουνιού» πρέπει να είναι περίπου μιάμιση φορά μεγαλύτερο από τη διάμετρο της τομής (στις κληματίδες αντιστοιχεί σε 2 με 3 εκατοστά).
• Προστασία των κλαδοτομών. Οι μολύνσεις ευδοκιμούν σε πρόσφατες και μεγάλες τομές. Πρέπει να προστατεύουμε τις τομές προληπτικά και το συντομότερο δυνατό (ιδανικά άμεσα ή εντός μερικών ωρών).
  Τα προσβεβλημένα ή ύποπτα πρέμνα, τα κλαδεύουμε τελευταία και απολυμαίνουμε τακτικά τα εργαλεία, για αποφυγή της μετάδοσης.

Η σήμανση των ύποπτων πρέμνων γίνεται με ταινίες ή σπρέι βαφής:

• Την άνοιξη για την ευτυπίωση.
• Το καλοκαίρι για την ίσκα.
• Τα μολυσμένα υπολείμματα αποτελούν πηγή μολύσματος και πρέπει να τα απομακρύνουμε από τον αμπελώνα και να τα καταστρέφουμε.
• Ανασύσταση – εξυγίανση πρέμνων. Εφαρμόζουμε το μέτρο όταν η ασθένεια δεν έχει προχωρήσει και στον κορμό. Το μέτρο περιλαμβάνει την αφαίρεση και απομάκρυνση των προσβεβλημένων βραχιόνων, μαζί με 10–20 εκ. υγιούς ξύλου. Όταν η προσβολή έχει φτάσει στον κορμό, συνιστάται η εκρίζωση και καταστροφή ολόκληρου του πρέμνου.