Οι Έλληνες παραγωγοί σκληρού σίτου, περιμένουν το σήμα των διεθνών αγορών για καλύτερες τιμές. Αυτήν τη στιγμή, τα αλώνια βρίσκονται στην ολοκλήρωσή τους, σε ποσοστό πάνω από 85% σε όλη την Ελλάδα. Οι αποδόσεις σπάνε ρεκόρ ανάλογα με την περιοχή, με περισσότερο ευνοημένες τη Θεσσαλία και την Κεντρική Μακεδονία. Εντούτοις, παραμένει διάχυτος ο προβληματισμός για τις τιμές παραγωγού στο χωράφι, τοις μετρητοίς. Στη Θεσσαλία όσοι μπορούν αποθηκεύουν, ενώ οι υπόλοιποι δίνουν με ανοιχτή τιμή.
Η χαμηλή εμπορική τιμή του σκληρού σίτου, αποτελεί το βασικό θέμα συζήτησης στο θεσσαλικό κάμπο, καθώς οι παραγωγοί αναζητούν διέξοδο στο πρόβλημα. Το γεγονός ότι φέτος αλώνισαν κατά μέσο όρο 500 κιλά ανά στρέμμα, σε μία από τις καλύτερες χρονιές παραγωγικά, δημιουργεί έναν προβληματισμό για τις συμφωνίες που θα κλείσουν, με βάση το νόμο «προσφορά – ζήτηση».
Οι τιμές παραμένουν στα 23 με 24 λεπτά και τα συμβόλαια κλειδώνουν στα 26 λεπτά, πάντα με βάση τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, νούμερα που δεν ικανοποιούν τους παραγωγούς. Έτσι, όσοι έχουν τη δυνατότητα αποθηκεύουν το προϊόν, προσδοκώντας σε καλύτερες τιμές το Σεπτέμβριο. Οι υπόλοιποι το δίνουν με ανοιχτές τιμές σε συνεταιρισμούς ή μεσίτες. Μόνη ελπίδα είναι η παραγωγή του Καναδά να συνεχίσει σε χαμηλά ποσοστά, ανεβάζοντας έτσι τη διεθνή τιμή στη Φότζια.
Μέχρι στιγμής, μόνο ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Βόλου δίνει προκαταβολή 20 λεπτών στους παραγωγούς, σε μία προσπάθεια να τονώσει τη ρευστότητά τους. Οι υπόλοιποι συνεταιρισμοί που συμμετέχουν στην εμπορία δημητριακών, τηρούν στάση αναμονής.
